بهش اعتیاد دارم :))

شبیه نیکوتین میمونه

با شروع کارم ، کمالگرایی باز اومده به سراغم. وقتی همکارانم رو میبینم که چقدر از من بهترن دلم میخواد منم به همون اندازه توی کارم خوب باشم ، مفید باشم ، پر از ایده و طرح !ولی حتی کوچک ترین کارهام رو هم زیرسوال میبرم . دفتر کلاسی رو خودم آماده کردم و حتی اعتماد به نفس نداشتم که اونو به کسی نشون بدم ، وقتی همکارم دید خیلی تعریف کرد و گفت چقدر جامع و کاربردی !ولی من راضی بودم ؟ نه نبودم . برای درس ستایش فارسی یه ایجاد انگیزه کرده بودم و عکسشو توی گروه همکاران ارسال کرده بودم ، امروز یکی از همکارانم که اونو دیده بوده اومد پرسید چجوری اینکارو کردی ؟ چقدر قشنگ و جالب بوده .ولی من راضی بودم ؟ نه نبودم :))چقدر خودمو حقیر و کوچک میبینم . من از خودم ، از وجودم ، از ایده هام راضی نیستم . باید چه کرد ؟ تا میام زخمهای به جامونده ام رو خوب کنم دوباره خودمو زخمی میکنم .

قبلنا حداقل پیاممو سین میکرد و جواب نمیداد

الان حتی سین هم نمیکنه :))

کاش یه دختر سیریش بودم حداقل در اون صورت زورم نمیگرفت بخدا ...

بابا اگه میخوای تموم بشه چرا عذاب میدی

چرا هی یادآوری میکنی

چرا حال آدمو بد میکنی اخه